Takie sanatorium musi oferować niezwykle rygorystyczną, specjalistyczną dietę wątrobową przygotowywaną przez doświadczonych dietetyków klinicznych. Niezbędny jest także całodobowy nadzór lekarski, aby błyskawicznie reagować na ewentualne pogorszenie stanu zdrowia. Ośrodek leczniczy musi również dbać o to, by wszelkie oferowane terapie nie obciążały dodatkowo krążenia i układu wydalniczego.
Leczenie opiera się tu na wyjątkowo ostrożnych metodach, takich jak delikatna krenoterapia wodami ułatwiającymi detoksykację oraz łagodna kinezyterapia. Z uwagi na powagę schorzenia, intensywne turnusy rehabilitacyjne z mocno przegrzewającymi zabiegami fizykalnymi są zazwyczaj przeciwwskazane. Głównym celem wyjazdu jest odciążenie narządu i maksymalna regeneracja poprzez odpowiednie odżywianie.
Absolutnym i kategorycznym zakazem jest spożywanie jakichkolwiek ilości alkoholu, który jest toksczny dla hepatocytów. Zabronione jest również przyjmowanie leków i suplementów na własną rękę, w tym ziół, bez konsultacji z hepatologiem. Ponadto z diety należy wykluczyć grzyby, produkty wędzone i surowe mięso, z czym doskonale zaznajamia pacjentów sanatorium pełnopłatne lub z NFZ.
Kluczowe jest rygorystyczne przestrzeganie jadłospisu, z którym pacjent zapoznał się podczas pobytu na wczasach leczniczych, oraz unikanie infekcji. Warto zadbać o długi sen, ponieważ wątroba najintensywniej regeneruje się nocą. Systematyczne, wyciszające pobyty SPA, gdzie priorytetem jest relaks i kontakt z naturą, doskonale wspierają utrzymanie optymalnego stanu zdrowia.